นิทานพื้นบ้าน เรื่องแม่จ๋าแม่แค่อ้อยเพียงลำเดียว

     เด็กหญิงกำพร้าคนหนึ่ง เธอชื่อ “ซูไบดา” ต่อมาแม่มีสามีใหม่และมีน้องชายเล็กๆอีกคนหนึ่ง ซูไบดาต้องเลี้ยงน้อง ขณะที่พ่อแม่ไปทำนาก่อนออกจากบ้าน พ่อเลี้ยงกำชับเธอเสมอว่าอย่ากินอ้อยเด็ดขาด พ่อจะเอาไว้ขายแต่วันหนึ่งน้องร้องอยากกินอ้อย ซูไบดาจึงตัดสินใจตัดอ้อยให้น้องกิน เมื่อพ่อแม่กลับถึงบ้าน ซูไบดาจึงเล่าความจริงให้ฟัง

     พ่อเลี้ยงจึงไม่พอใจมาก ทุบตี ซูไบดา จนสลบ ทันใดนั้นได้มีพญานกตัวหนึ่งบินผ่านมา และเห็นเด็กหญิงนั่งร้องไห้อยู่หน้ากระท่อมพญานกจึงบินเข้าไปใกล้ๆ “หนูร้องทำไมจ๊ะ…พญานกถาม” ซูไบดาผู้น่าสงสารจึงเล่าเรื่องของเธอให้ฟัง…ในที่สุดพญานกจึงว่า “หนูจะมีแต่ความสุขและมีอิสระเสรี”…พญานกจึงบันดาลให้ซูไบดาเป็นนกน้อยน่ารัก ตัวสีฟ้า ปีกสีชมพู จะงอยปากและขาสีแดง ขันขานไพเราะจับใจ

นิทานพื้นบ้าน เรื่องแม่จ๋าแม่แค่อ้อยเพียงลำเดียว

     พญานกจึงนำนกน้อยบินไปบนท้องฟ้าอย่างเพลิดเพลินซูไบดาคิดถึงแม่…เธอจึงบินมาที่กระท่อมช่วยเก็บฟืน ตำข้าว ตักน้ำพร้อมกับถอดกำไลและตุ้มหูคืนให้แม่…เสร็จแล้วนกน้อยบินไปหาแม่ที่ในนา และไปเกาะที่กิ่งไม้ใกล้ๆแล้วร้องเพลงว่า
“แม่รักอ้อยเพียงลำเดียวสำคัญใย น้องนอนในเปลน้อยเฝ้าคอยกิน
ตุ้มหูและกำไลในกระเชอ น้ำล้นเอ่อเต็มอ่างข้างบ่อหิน
เก็บไม้ฟืนมากล้นว่างบนดิน ข้าวเปลือกสินครกตำนำข้าวมา”
ขณะแม่กำลังทำนาอยู่ได้ยินเสียงนกร้อง…แม่จึงสังหรณ์ใจคิดถึงลูกสาวจึงชวนสามีกลับบ้าน เมื่อมาถึงบ้านแม่ไม่เห็นซูไบดา แม่จึงตกใจเสียและร้องไห้ยิ่งเห็นกำไลและตุ้มหูแม่ยิ่งโศกเศร้าเป็นทวี

นิทานพื้นบ้าน เรื่องแม่จ๋าแม่แค่อ้อยเพียงลำเดียว

     วันหนึ่งพระราชาหนุ่มออกล่าสัตว์ได้ยินเสียงนกน้อยซูไบดา รูปร่างสวยงามและร้องเพลงไพเราะ จึงสั่งให้ทหารจับนกน้อยใส่กรงวันหนึ่ง พระราชาได้ยินเสียงนกร้องเพลงว่า
“จิ๊บ จิ๊บ จิ๊บ ฉันไม่ยอมอยู่ในกรงไม้ ฉันจะอยู่ในกรงเหล็ก
ฉันไม่อยู่ในกรงเหล็ก ฉันจะอยู่ในกรงเงิน
ฉันไม่อยู่ในกรงเงิน ฉันจะอยู่ในกรงนาก
ฉันไม่อยู่ในกรงนาก ฉันจะอยู่ในกรงทอง”

นิทานพื้นบ้าน เรื่องแม่จ๋าแม่แค่อ้อยเพียงลำเดียว

     พระราชาจึงเปลี่ยนกรงไม่ไผ่เป็นกรงทองฝังเพชร นกน้อยดูร่าเริง ร้องเพลงเสียงเพราะ…วันหนึ่งพระราชาตกพระทัยเมื่อมาดูนกน้อย…ปรากฏตัวเป็นหญิงสาวสวยดั่งนางฟ้านั่งอยู่ในกรงนก…ซูไบดาจึงกราบทูลว่าเธอได้รับการเนรมิตด้วยอำนาจพญานกเลยกลายเป็นนกน้อย…บัดนี้อำนาจมนต์พญานกเสื่อมหมดแล้ว เธอจึงกลับกลายเป็นคนดังเดิม…พระราชาเอาปีกและหางนกไปเผาไฟ เพื่อไม่ให้เธอได้เป็นนกอีก…หลังจากนั้นได้จัดงานอภิเษกสมรสกับซูไบดาและครองบ้านเมืองอย่างมีความสุข

นิทานพื้นบ้าน เรื่องแม่จ๋าแม่แค่อ้อยเพียงลำเดียว

ขอบคุณที่มา : bkkseek.com